[ « 108 » ] [ زاهدى محمد هاشم ] [ سدهء نهم هجرى / پانزدهم ميلادى ] زاهدى ، اسم ساميش محمد هاشم است . از طالب علمان اهل بود و رخ نياز بر آستان حضرت قطب ملك ولايت حضرت ابو محمد ده‌بيدى مىسود - قدّس سرّه - طبع خوب داشت و اشعار را بسيار نيكو مىگفت . بعضى برآنند كه تدوين ديوان نموده است ، به جانب هندوستان رفت و اين مطلع از گفتار اوست . مطلع : « 1 » [ « 109 » ] زهدى سمرقندى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] زهدى سمرقندى ، اسمش عبد العظيم است و از احفاد عالم عامل ، مولانا محمد امين زاهد مىباشد ، خود را به جدّش نسبت داده ، « زهدى » تخلّص مىنمود . به طواف حرمين شريفين توجه فرمود و اين مطلع را به خود نسبت مىكرد :

--> ( 108 ) . زاهدى محمد هاشم ، از خوشنويسان كتابخانهء بايسنقر و از شاعران آن دوره ، اما تاريخ تولد و وفات وى دانسته نيست : ترجمهء مجالس النفائس ، ص 18 و 193 ؛ الذريعهء آقابزرگ تهرانى ، 9 / 2 / 398 ؛ تاريخ نظم و نثر در ايران ، 1 / 341 ، 344 و 2 / 798 ؛ فرهنگ سخنوران ، 1 / 410 ؛ تخلصنامه ، 1 / 606 . ( 1 ) . در اصل بيت مطلع نوشته نشده است [ ج ] . ( 109 ) . زهدى سمرقندى ، عبد العظيم ، احتمالا از مداحان عبد الرحيم خانخانان در قرن دهم هجرى بوده است : مآثر رحيمى ، ص 1393 ؛ فرهنگ سخنوران ، 1 / 417 .